Nie wiem czy są jeszcze rodzice, których trzeba przekonywać jak znamienny wpływ na rozwój dziecka ma literatura. Pominę więc sprawy najbardziej oczywiste, jak rozwijanie wyobraźni, kreatywności, a także pozytywnych emocji, jak empatia. Nie napiszę o uczeniu dzieci pożądanych zachowań, przy jednoczesnym niwelowaniu postaw niechcianych. Napiszę o sprawie, według mnie, najważniejszej - czytając dziecku każdego dnia, znajdujemy chwilę, którą spędzamy ze sobą, nie obok siebie; jeśli dodatkowo ten czas spędzamy na wspólnie stworzonej płaszczyźnie wyobraźni - dajemy sobie poczucie wzajemnej bliskości, zjednoczenia i akceptacji. Czy nie to jest jedną z podstawowych potrzeb każdego z nas?